افسردگی نوجوانان و درمان

: تربیت بچه نوجوون کار راحتی نیس مخصوصاً اگه پای سلامت روانی اون در میان باشه؛ والدین باید با دقت رفتار بچه خود رو تحت نظر دارا باشن تا در صورت ایجاد تغییری قابل لمس به اون رسیدگی کنن.

به گزارش آلامتو و به نقل از سپیده دانایی؛ نوجوانان در دوره سنی خود، استرسا و فشارهای زیادی رو تجربه می کنن. البته خیلی از نوجوانان با این فشارها راحت و موفقیت آمیز کنار میان، اما بعضی از پا درمی آیند و مستاصل می شن. بیشتر استرسایی که نوجوانان تجربه می کنن، فشارهای مربوط به مرحله گذار هستن؛ یعنی کم وبیش همه آدما در دورهٔ گذار از کودکی به نوجوونی این فشارها رو تجربه می کنن. در هر دورهٔ گذار، فرد نقشای جدیدی رو قبول می کنه و تکالیف جدیدی پیدا می کنه. هرچند درمورد بعضی از نوجوانان، نقشا و تکالیف می تونه، به دلایلی جور واجور، مانند سابقهٔ دچار شدن به مریضی روانی در خونواده، ویژگیای شخصیتی خاص و… کمی سخت تر شه که در آخر زمینه رو واسه دچار شدن به مریضی روانی در اون نوجوون آماده کنه. تذکر این نکته هم لازمه که خیلی از بیماریای روانی، بیشتر واسه اولین بار در این دوران زندگی شروع می شن؛ در نتیجه، ظهور بعضی از علائم مانند علائم افسردگی در نوجوون، ممکنه بالاتر از یه عکس العمل طبیعی به مرحلهٔ گذار باشه و در واقع بروز اولین نشونه های یه مشکل روانی جدی تعبیر شه. در این مطلب می خوایم به عنوان یه راهنمای کوتاه، شما رو با مهم ترین نشونه های افسردگی در نوجوانان و کارایی که شما می تونین به عنوان پدر و مادر انجامش بدین، آشنا کنیم.

شناسایی نوجوون مشکوک به افسردگی

افسردگی در نوجوانان، کمی متفاوت از بزرگسالان خود رو نشون میده. لیست زیر می تونه به شما کمک کنه، افسردگی نوجوانتان رو تشخیص بدین. البته یه سری از این علائم با هم معنی افسردگی میده و واسه تشخیص درستِ افسردگی در نوجوون باید بیشتر این علائم، نه یکی و دو تا، وجود دارا باشن. مهم تر این که در آخر تشخیص قطعی، رو دوشٔ روان دکتر یا روان شناس بالینیه نه شما.

مقاله در رابطه: علائم افسردگی نوجوانان

۱. غمگینی، ناامیدی و کاهش لذت

زیادی بالای هیجانای منفی به خصوص احساس غم همیشگی، خلق مضطرب، احساس خالی بودن، ناامیدی، بدبینی و ازدست دادن علاقه یا لذت نبردن از سرگرمیایی که هر شخصی از اون حال می کنه، مهم ترین علامت افسردگیه. در این مورد چیزی که در نوجوانان و بزرگسالان می بینیم بعضی وقتا فرق داره. بزرگسالان با گوشه گیری و تنهایی این هیجانا رو میدن، اما بعضی از نوجوانان با خشونت و تحریک پذیری.

۲. تغییرات در خلق، ظاهر یا رفتار نوجوون

بعضی از نوجوانا مستقیم نمی گن که مشکلی دارن، اما ظاهر و رفتارشون چیز دیگری نشون میده. نرسیدن به بهداشت شخصی یا ظاهری و چگونگیٔ پوشش ممکنه شاهدی از وجود یه مشکل باشه. افت در کارکرد تحصیلی، حضور نامرتب در کلاس درس، نمونه هایی از تغییرات رفتاری هستن که ممکنه نشونهٔ افسردگی باشن. زیاد ازکوره دررفتن، تهدید همکلاسیا و مزاحمتای رفتاری هم ممکنه نشونهٔ مشکل باشن.

۳. مشکلات تحصیلی

نوجوانانی که کارکرد تحصیلی اونا به اندازه شایان توجهی کم میشه، ممکنه در بخشای دیگری از زندگی شون هم به احساس استیصال دچار شن. بعضی نوجوانان در موردٔ تمرکز در کلاس درس یا گذروندن امتحانا به مشکل دچار می شن. بعضی وقتا هم تصمیم به ترک تحصیل، نشونهٔ افسردگی است.

۴. نشونه های خودکشی

اگه نوجوونی از خودکشی صحبت کنه یا درباره اون چیزایی بنویسه، این عمل باید جدی تلقی شه. افکار خودکشی، از روی زورً خطرناک نیستن، اما نشون میدن که نوجوون احساس استیصال یا افسردگی می کنه. اگه تصور کنیم که صحبت از خودکشی فقط به قصد جلب توجه بیشتر انجام میشه، اشتباه بودن این تصور، خطرناکه؛ چون ممکنه موجب فاجعه ای جبران ناپذیر شه.

چه کنیم؟ چه نکنیم؟

والدین و بقیه دور و بریا نوجوون دپرس، همیشه نگران هستن که چه باید کنن؟ می ترسن دست به کارایی بزنن که شرایط رو بدتر کنه! اگه خیلی خلاصه بخوایم بگیم، بهترین راه حل شما به عنوان والدین، ایجاد رابطه مثبت با نوجوون و داشتن رفتاری پشتیبانی گرایانه س. به عنوان راهنمای کوتاه، ما هم پیشنهادا هم قدغنای بعد از افسردگی نوجوون رو براتون گفتیم.

پیشنهادا

۱. به اون بگید تمایل دارین کمک کنین

بذارین نوجوون بدونه که شما می فهمید احساس افسردگی می کنه و تمایل دارین به اون کمک کنین. واسه این کار بهتره از جملاتی مانند «می دونم که تازگیاً احساس خوبی نداری و شاید دوست داشته باشی تنها بمونی، اما اگه نیاز به کمک داشتی، من اینجا هستم و میتونی رو من حساب کنی» یا «هر شخصی بعضی وقتا احساس غمگینی شدید می کنه و حوصلهٔ هیچی رو نداره، شاید توئم الان این طور شده باشی» و… استفاده کنین.

۲. تشویقش کنین حرف بزنه

بیشتر با اون همراهی کنین و اونو تشویق کنین تا دربارهٔ احساساتش صحبت کنه. لازمه نوجوون درباره احساسای منفی خود، با شخصی صحبت کنه، اما بعضی وقتا فکر میکنه این کار به درد بخور نیس، یا نگران قضاوت و تمسخره. در این مواقع به اون بگید «اگه چیزی تورو ناراحت می کنه یا میخوای درباره نگرانی ات صحبت کنی، من خیلی دوست دارم بشنوم» یا «صحبت کردن درباره احساسات سخته، اما بعدش که انجام می دی خیلی حس خوبی داری، میخوای امتحان کنی؟».

۳. به اون پیشنهاد بدین پیش روان شناس بره

هرچند بیشتر نوجوانان از رفتن پیش روان شناس دوری می کنن، اما به عنوان یه مبادرت به درد بخور به اونا پیشنهاد بدین، از کمک یه روان شناس واسه حل مشکل استفاده کنن.

قدغنا

۱. ناراحتیای نوجوون رو کوچیک نشون دادن

مثلاً اگه بگیم «هیچی نیس» یا «عیبی نداره، مشکلات خودشون حل می شن» یا « حالا مگه چه شده؟ دوستت رفته ولی دوستای دیگرت هستن» ناراحتیای نوجوون رو کوچیک کردیم.

۲. بمباران کردن نوجوون با راه حل و نصایح عادی

مثلاً گفتن «بلند شو و سرحال باش» یا «تو اگه بخوای میتونی همه چیز رو عوض کنی. فقط کافیه اراده کنی.» دردی رو دوا نمی کنه.

۳. ترس از سوال درباره افکار خودکشی

نشونه های خودکشی در نوجوون رو باید جدی گرفت و اصلا تمسخر نکرد. مثلاً نگیم «خودکشی جربزه می خواد که تو از پسش برنمی آیی» یا «خودکشی کار آدمای ضعیفه».

.

منبع : alamto.com

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت

  • مطالب در رابطه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *